106. |ve mā: ve | yu'minu: inanmazlar | ekṧeruhum: onların çoğu | billahi: Allah'a | illā: dışında | vehum: onlar | muşrikūne: ortak koşmaları |

107. |efeeminū: onlar emin midirler? | en: | te'tiyehum: kendilerine gelmeyeceğinden | ğāşiyetun: sargın bir belanın | min: | ǎƶābi: azabından | llahi: Alah'ın | ev: veya | te'tiyehumu: kendilerine gelmeyeceğinden | s-sāǎtu: O sa'atin | beğteten: ansızın | vehum: ve onlar | lā: hiç | yeş'ǔrūne: farkında değillerken |

108. |ḳul: de ki | hāƶihi: işte budur | sebīlī: benim yolum | ed'ǔ: da'vet ederim | ilā: | llahi: Allah'a | ǎlā: | beSīratin: basiretle | enā: ben | ve meni: ve kimseler | ttebeǎnī: bana uyan(lar) | ve subHāne: ve şanı yücedir | llahi: Allah'ın | ve mā: ve değilim | enā: ben | mine: -dan | l-muşrikīne: ortak koşanlar- |

109. |ve mā: | erselnā: göndermedik | min: | ḳablike: senden önce | illā: başka | ricālen: erkeklerden | nūHī: vahyettiğimiz | ileyhim: kendilerine | min: -dan | ehli: halkın- | l-ḳurā: kentler | efelem: | yesīrū: hiç gezmediler mi? | fī: | l-erDi: yeryüzünde | fe yenZurū: görsünler | keyfe: nasıl | kāne: olduğunu | ǎāḳibetu: sonunun | elleƶīne: kimselerin | min: | ḳablihim: kendilerinden önceki | veledāru: ve yurdu | l-āḣirati: ahiret | ḣayrun: daha iyidir | lilleƶīne: | tteḳav: korunanlar için | efelā: | teǎ'ḳilūne: aklınızı kullanmıyor musunuz? |