256. |lā: yoktur | ikrāhe: zorlama | fī: | d-dīni: Dinde | ḳad: elbette | tebeyyene: seçilip belli olmuştur | r-ruşdu: doğruluk | mine: | l-ğayyi: sapıklıktan | femen: kim | yekfur: inkar eder | biT-Tāğūti: tağut (şeytan)ı | ve yu'min: ve inanırsa | billahi: Allah'a | feḳadi: muhakkak ki o | stemseke: yapışmıştır | bil-ǔrveti: bir kulpa | l-vuṧḳā: sağlam | lā: | nfiSāme: kopmayan | lehā: | vallahu: Allah | semīǔn: işitendir | ǎlīmun: bilendir |

257. |Allahu: Allah | veliyyu: dostudur | elleƶīne: kimselerin | āmenū: inananların | yuḣricuhum: onları çıkarır | mine: -dan | Z-Zulumāti: karanlıklar- | ilā: | n-nūri: aydınlığa | velleƶīne: kimselerin | keferū: inkar eden | evliyā'uhumu: dostları da | T-TTāğūtu: tağuttur | yuḣricūnehum: (O da) onları çıkarır | mine: -tan | n-nūri: aydınlık- | ilā: | Z-Zulumāti: karanlıklara | ulāike: İşte onlar | eSHābu: halkıdır | n-nāri: ateş | hum: onlar | fīhā: orada | ḣālidūne: ebedi kalacaklardır |

258. |elem: | tera: görmedin mi? | ilā: | lleƶī: kimseyi | Hācce: tartışan | ibrāhīme: İbrahim'le | fī: hakkında | rabbihi: Rabbi | en: diye | ātāhu: kendisine verdi | llahu: Allah | l-mulke: hükümdarlık | iƶ: zaman | ḳāle: dediği | ibrāhīmu: İbrahim | rabbiye: benim Rabbim | lleƶī: ki | yuHyī: yaşatır | ve yumītu: ve öldürür | ḳāle: dedi | enā: ben de | uHyī: yaşatır | ve umītu: ve öldürürüm | ḳāle: dedi ki | ibrāhīmu: İbrahim | feinne: şüphesiz | llahe: Allah | ye'tī: getirir | biş-şemsi: güneşi | mine: -dan | l-meşriḳi: doğu- | fe'ti: sen de getir | bihā: onu | mine: -dan | l-meğribi: batı- | febuhite: şaşırıp kaldı | lleƶī: kimse (o adam) | kefera: inkar eden | vallahu: Allah | lā: | yehdī: doğru yola iletmez | l-ḳavme: toplumu | Z-Zālimīne: zalim |