264. |yā: EY/HEY/AH | eyyuhā: SİZ! | elleƶīne: kimseler | āmenū: iman edenler | lā: | tubTilū: boşa çıkarmayın | Sadeḳātikum: sadakalarınızı | bil-menni: başa kakmakla | vel'eƶā: ve eziyet etmekle | kālleƶī: gibi | yunfiḳu: infak eden | mālehu: malını | riā'e: gösteriş için | n-nāsi: insanlara | ve lā: | yu'minu: inanmayan | billahi: Allah'a | velyevmi: ve gününe | l-āḣiri: ahiret | femeṧeluhu: öylesinin durumu | kemeṧeli: benzer ki | Safvānin: şu kayaya | ǎleyhi: üzerinde bulunan | turābun: toprak | feeSābehu: ona isabet etttiğinde | vābilun: bir sağnak (yağmur) | feterakehu: onu bırakır | Salden: sert bir taş halinde | lā: | yeḳdirūne: (Böyleleri) elde edemezler | ǎlā: hiçbir | şey'in: şey | mimmā: şeylerden | kesebū: kazandıkları | vallahu: Allah | lā: | yehdī: doğru yola iletmez | l-ḳavme: toplumunu | l-kāfirīne: kafirler |