104. Ateş onların yüzlerini yalar, dişleri sırıtıp kalır.

105. Ayetlerim size okunurken, onları yalanlayanlar siz değil miydiniz?

106. Derler ki: Rabbımız, bedbahtlığımız bizi yenmişti. Sapıklar topluluğu olmuştuk.

107. Rabbımız, bizi buradan çıkar, tekrar dönersek doğrusu zulmetmiş oluruz.

108. Buyurdu ki: Yıkılıp gidin içerisine. Benimle konuşmayın.

109. Çünkü kullarımdan bir zümre vardı ki, onlar: Rabbımız, inandık, artık bağışla bizi, merhamet et bize. Sen merhamet edenlerin en hayırlısısın, diyordu.