31. |وَأَنْ: ve diye | أَلْقِ: at | عَصَاكَ: asanı | فَلَمَّا: zaman | رَاهَا: gördüğün | تَهْتَزُّ: (asa'nın) titreştiğini | كَأَنَّهَا: gibi | جَانٌّ: küçük bir yılan | وَلَّىٰ: kaçtı | مُدْبِرًا: dönüp | وَلَمْ: ve | يُعَقِّبْ: arkasına bile bakmadı | يَا: EY/HEY/AH | مُوسَىٰ: Musa | أَقْبِلْ: dön | وَلَا: ve | تَخَفْ: korkma | إِنَّكَ: elbette sen | مِنَ: -dansın | الْامِنِينَ: güvende olanlar- |

32. |اسْلُكْ: sok | يَدَكَ: elini | فِي: | جَيْبِكَ: koynuna | تَخْرُجْ: çıksın | بَيْضَاءَ: bembeyaz | مِنْ: | غَيْرِ: olmaksızın | سُوءٍ: bir kusur | وَاضْمُمْ: ve çek | إِلَيْكَ: kendine | جَنَاحَكَ: kanadını (kollarını) | مِنَ: | الرَّهْبِ: korkudan (açılan) | فَذَانِكَ: işte bunlar | بُرْهَانَانِ: iki delildir | مِنْ: -nden | رَبِّكَ: Rabbi- | إِلَىٰ: | فِرْعَوْنَ: Fir'avn'a | وَمَلَئِهِ: ve onun adamlarına | إِنَّهُمْ: çünkü onlar | كَانُوا: olmuşlardır | قَوْمًا: bir kavim | فَاسِقِينَ: yoldan çıkan |

33. |قَالَ: dedi | رَبِّ: Rabbim | إِنِّي: bşüphesiz en | قَتَلْتُ: öldürmüştüm | مِنْهُمْ: onlardan | نَفْسًا: bir kişi | فَأَخَافُ: korkuyorum | أَنْ: diye | يَقْتُلُونِ: beni öldürecekler |

34. |وَأَخِي: ve kardeşimi | هَارُونُ: Harun | هُوَ: o | أَفْصَحُ: daha fasihtir (güzel konuşur) | مِنِّي: benden | لِسَانًا: dil bakımından | فَأَرْسِلْهُ: onu gönder | مَعِيَ: benimle beraber | رِدْءًا: bir yardımcı olarak | يُصَدِّقُنِي: beni doğrulayan | إِنِّي: zira ben | أَخَافُ: korkuyorum | أَنْ: diye | يُكَذِّبُونِ: beni yalanlayacakla |