20. |ve yeḳūlu: ve derler | elleƶīne: kimseler | āmenū: inanan(lar) | levlā: değil miydi? | nuzzilet: indirilmeli | sūratun: bir sure | feiƶā: zaman | unzilet: indirildiği | sūratun: bir sure | muHkemetun: hükmü açık | ve ƶukira: ve söz edilince | fīhā: onda | l-ḳitālu: savaştan | raeyte: görürsün | elleƶīne: kimselerin | fī: bulunan | ḳulūbihim: kalblerinde | meraDun: hastalık | yenZurūne: baktıklarını | ileyke: sana | neZera: bakışı gibi | l-meğşiyyi: baygınlık çökmüş | ǎleyhi: üzerine | mine: -den | l-mevti: ölüm- | feevlā: daha yakın | lehum: onlara |

21. |Tāǎtun: ita'at etmektir | ve ḳavlun: ve söylemektir | meǎ'rūfun: güzel | fe iƶā: zaman | ǎzeme: azmedildiği | l-emru: işe | felev: şayet | Sadeḳū: sadık kalsalardı | llahe: Allah'a | lekāne: elbette olurdu | ḣayran: daha iyi | lehum: kendileri için |