11. |yā : EY/HEY/AH | eyyuhā: SİZ! | elleƶīne: kimseler | āmenū: inanan(lar) | lā: | yesḣar: alay etmesin | ḳavmun: bir topluluk | min: (başka bir) | ḳavmin: toplulukla | ǎsā: belki | en: | yekūnū: olurlar | ḣayran: daha iyi | minhum: kendilerinden | ve lā: ve ne de | nisā'un: kadınlar | min: (başka) | nisā'in: kadınlarla | ǎsā: belki | en: | yekunne: olurlar | ḣayran: daha iyi | minhunne: onlar kendilerinden | ve lā: ve | telmizū: kusur aramayın | enfusekum: birbirinizde | ve lā: ve | tenābezū: birbirinizi çağırmayın | bil-elḳābi: kötü lakaplarla | bi'se: ne kötü bir şeydir | l-iismu: adı | l-fusūḳu: fısk | beǎ'de: sonra | l-īmāni: inandıktan | ve men: ve kim | lem: | yetub: tevbe etmezse | feulāike: işte | humu: onlar | Z-Zālimūne: zalimdirler |