116. |وَإِذْ: ve yine 
| قَالَ: demişti ki | اللَّهُ: Allah | يَا: EY/HEY/AH | عِيسَىٰ: Îsa | ابْنَ: oğlu | مَرْيَمَ: Meryem | أَأَنْتَ: sen mi? | قُلْتَ: dedin | لِلنَّاسِ: insanlara | اتَّخِذُونِي: beni edinin | وَأُمِّيَ: ve annemi | إِلَٰهَيْنِ: iki tanrı | مِنْ: | دُونِ: başka | اللَّهِ: Allah'tan | قَالَ: dedi ki | سُبْحَانَكَ: sen yücesin | مَا: | يَكُونُ: değildir | لِي: benim (haddime) | أَنْ: | أَقُولَ: söylemek | مَا: bir şeyi | لَيْسَ: olmayan | لِي: benim için | بِحَقٍّ: gerçek | إِنْ: eğer | كُنْتُ: olsaydım | قُلْتُهُ: demiş | فَقَدْ: muhakkak | عَلِمْتَهُ: sen bunu bilirdin | تَعْلَمُ: sen bilirsin | مَا: olanı | فِي: | نَفْسِي: benim nefsimde | وَلَا: ve | أَعْلَمُ: ben bilmem | مَا: olanı | فِي: | نَفْسِكَ: senin nefsinde | إِنَّكَ: şüphesiz sen | أَنْتَ: sensin | عَلَّامُ: bilen | الْغُيُوبِ: gizlileri |
| قَالَ: demişti ki | اللَّهُ: Allah | يَا: EY/HEY/AH | عِيسَىٰ: Îsa | ابْنَ: oğlu | مَرْيَمَ: Meryem | أَأَنْتَ: sen mi? | قُلْتَ: dedin | لِلنَّاسِ: insanlara | اتَّخِذُونِي: beni edinin | وَأُمِّيَ: ve annemi | إِلَٰهَيْنِ: iki tanrı | مِنْ: | دُونِ: başka | اللَّهِ: Allah'tan | قَالَ: dedi ki | سُبْحَانَكَ: sen yücesin | مَا: | يَكُونُ: değildir | لِي: benim (haddime) | أَنْ: | أَقُولَ: söylemek | مَا: bir şeyi | لَيْسَ: olmayan | لِي: benim için | بِحَقٍّ: gerçek | إِنْ: eğer | كُنْتُ: olsaydım | قُلْتُهُ: demiş | فَقَدْ: muhakkak | عَلِمْتَهُ: sen bunu bilirdin | تَعْلَمُ: sen bilirsin | مَا: olanı | فِي: | نَفْسِي: benim nefsimde | وَلَا: ve | أَعْلَمُ: ben bilmem | مَا: olanı | فِي: | نَفْسِكَ: senin nefsinde | إِنَّكَ: şüphesiz sen | أَنْتَ: sensin | عَلَّامُ: bilen | الْغُيُوبِ: gizlileri | 117. |مَا: | قُلْتُ: ben söylemedim | لَهُمْ: onlara | إِلَّا: başka | مَا: şeyden | أَمَرْتَنِي: bana emrettiğin | بِهِ: onu | أَنِ: | اعْبُدُوا: kulluk edin | اللَّهَ: Allah'a | رَبِّي: benim Rabbim | وَرَبَّكُمْ: ve sizin Rabbiniz olan | وَكُنْتُ: idim | عَلَيْهِمْ: onlar üzerine | شَهِيدًا: şahid | مَا: | دُمْتُ: olduğum sürece | فِيهِمْ: onların içinde | فَلَمَّا: fakat | تَوَفَّيْتَنِي: sen beni vefat ettirince | كُنْتَ: sen oldun | أَنْتَ: sen | الرَّقِيبَ: gözetleyen | عَلَيْهِمْ: onları | وَأَنْتَ: ve sen | عَلَىٰ: üzerine | كُلِّ: her | شَيْءٍ: şey | شَهِيدٌ: şahitsin |
( Kırık Meal (Arapça) Meali; Mâide Suresi 116-117. Ayetler) — kuranmeali.eu/5/116 | قُلْتُ: ben söylemedim | لَهُمْ: onlara | إِلَّا: başka | مَا: şeyden | أَمَرْتَنِي: bana emrettiğin | بِهِ: onu | أَنِ: | اعْبُدُوا: kulluk edin | اللَّهَ: Allah'a | رَبِّي: benim Rabbim | وَرَبَّكُمْ: ve sizin Rabbiniz olan | وَكُنْتُ: idim | عَلَيْهِمْ: onlar üzerine | شَهِيدًا: şahid | مَا: | دُمْتُ: olduğum sürece | فِيهِمْ: onların içinde | فَلَمَّا: fakat | تَوَفَّيْتَنِي: sen beni vefat ettirince | كُنْتَ: sen oldun | أَنْتَ: sen | الرَّقِيبَ: gözetleyen | عَلَيْهِمْ: onları | وَأَنْتَ: ve sen | عَلَىٰ: üzerine | كُلِّ: her | شَيْءٍ: şey | شَهِيدٌ: şahitsin |