121. (121-122) «Âlemlerin Rabbine, Musa ve Hârunun Rabbine îman etdik» dediler.

122. (121-122) «Âlemlerin Rabbine, Musa ve Hârunun Rabbine îman etdik» dediler.

123. Fir'avn «Ben size izin vermeden, dedi, Ona îman mı etdiniz? Bu, hiç şübhesiz ki şehirde — onun halkını içinden çıkarmanız için — kurduğunuz bir hıylekârlıkdır. Yakında (başınıza ne geleceğini) bilirsiniz siz».

124. «Elbet ve elbet ellerinizi, ayaklarınızı çaprazına kesdireceğim. (Bundan) sonra da elbet ve elbet topunuzu asdıracağım».

125. «Biz, dediler, şübhesiz ki nihayet (ölerek) Rabbimize dönücüleriz».

126. «Sen bizden, başka bir sebeble değil, ancak Rabbimizin âyetlerine —onlar bize geldiği zaman — îman etdik diye intikam alacaksın». (Sonra şöyle niyaz etdiler:) «Ey Rabbimiz, üstümüze sabır yağdır, bizi müslümanlar olarak öldür».