142. |ve vāǎdnā: ve sözleştik | mūsā: Musa ile | ṧelāṧīne: otuz | leyleten: gece | ve etmemnāhā: ve buna kattık | biǎşrin: on (gece daha) | fetemme: böylece tamamlandı | mīḳātu: tayin ettiği vakit | rabbihi: Rabbinin | erbeǐyne: kırk | leyleten: geceye | ve ḳāle: dedi ki | mūsā: Musa | lieḣīhi: kardeşi | hārūne: Harun'a | ḣlufnī: benim yerime geç | fī: içinde | ḳavmī: kavmim | ve eSliH: ve ıslah et | ve lā: ve | tettebiǎ': uyma | sebīle: yoluna | l-mufsidīne: bozguncuların |

143. |velemmā: ne zaman ki | cā'e: gelip de | mūsā: Musa | limīḳātinā: tayin ettiğimiz vakitte | ve kellemehu: ve ona konuşunca | rabbuhu: Rabbi | ḳāle: dedi | rabbi: Rabbim | erinī: bana görün | enZur: bakayım | ileyke: sana | ḳāle: dedi ki | len: | terānī: sen beni göremezsin | velākini: fakat | unZur: bak | ilā: | l-cebeli: dağa | feini: eğer | steḳarra: durursa | mekānehu: yerinde | fesevfe: o zaman | terānī: sen de beni göreceksin | felemmā: ne zaman ki | tecellā: görününce | rabbuhu: Rabbi | lilcebeli: dağa | ceǎlehu: onu etti | dekken: darmadağın | ve ḣarra: ve bayılarak | mūsā: Musa | Saǐḳan: düştü | fe lemmā: ne zaman ki | efāḳa: ayılınca | ḳāle: dedi | subHāneke: Sen yücesin | tubtu: tevbe ettim | ileyke: sana | ve enā: ve ben | evvelu: ilkiyim | l-mu'minīne: inananların |