148. |وَاتَّخَذَ: ve benimsediler | قَوْمُ: kavmi | مُوسَىٰ: Musa'nın | مِنْ: | بَعْدِهِ: kendisinden sonra | مِنْ: | حُلِيِّهِمْ: zinetlerinden yapılmış | عِجْلًا: bir buzağı | جَسَدًا: heykelini | لَهُ: vardı onun | خُوَارٌ: böğürmesi | أَلَمْ: | يَرَوْا: görmediler mi ki | أَنَّهُ: o | لَا: | يُكَلِّمُهُمْ: ne kendilerine söz söylüyor | وَلَا: | يَهْدِيهِمْ: ne de onlara gösteriyor | سَبِيلًا: bir yol | اتَّخَذُوهُ: onu benimsediler | وَكَانُوا: ve oldular | ظَالِمِينَ: zalimler(den) |

149. |وَلَمَّا: ne zaman ki | سُقِطَ: düşürüldü | فِي: arasına | أَيْدِيهِمْ: (başları) ellerinin | وَرَأَوْا: ve gör(üp anla)dılar | أَنَّهُمْ: kendilerinin | قَدْ: gerçekten | ضَلُّوا: sapmış olduklarını | قَالُوا: dediler ki | لَئِنْ: eğer | لَمْ: | يَرْحَمْنَا: bize acımazsa | رَبُّنَا: Rabbimiz | وَيَغْفِرْ: ve bağışlamazsa | لَنَا: bizi | لَنَكُونَنَّ: elbette oluruz | مِنَ: -dan | الْخَاسِرِينَ: ziyana uğrayanlar- |