149. |VLME: ne zaman ki | SGŦ: düşürüldü | FY: arasına | ÊYD̃YHM: (başları) ellerinin | VRÊVE: ve gör(üp anla)dılar | ÊNHM: kendilerinin | GD̃: gerçekten | ŽLVE: sapmış olduklarını | GELVE: dediler ki | LÙN: eğer | LM: | YRḪMNE: bize acımazsa | RBNE: Rabbimiz | VYĞFR: ve bağışlamazsa | LNE: bizi | LNKVNN: elbette oluruz | MN: -dan | ELḢESRYN: ziyana uğrayanlar- |

150. |VLME: zaman | RCA: döndü(ğü) | MVS: Musa | ÎL: | GVMH: kavmine | ĞŽBEN: kızgın | ÊSFE: ve üzgün bir halde | GEL: dedi | BÙSME: ne kötü işler yaptınız? | ḢLFTMVNY: arkamdan | MN: | BAD̃Y: benden sonra | ÊACLTM: acele mi ettiniz? | ÊMR: emrini (beklemeyip) | RBKM: Rabbinizin | VÊLG: ve yere attı | ELÊLVEḪ: levhaları | VÊḢZ̃: ve tuttu | BRÊS: başını | ÊḢYH: kardeşinin | YCRH: çekmeye başladı | ÎLYH: kendine doğru | GEL: (Kardeşi) dedi | EBN: oğlu | ÊM: anamın | ÎN: gerçekten | ELGVM: bu insanlar | ESTŽAFVNY: beni hırpaladılar | VKED̃VE: ve az daha | YGTLVNNY: beni öldürüyorlardı | FLE: | TŞMT: güldürme | BY: üstüme | ELÊAD̃EÙ: düşmanları | VLE: asla | TCALNY: beni tutma | MA: beraber | ELGVM: bu kavimle | ELƵELMYN: zalim |

151. |GEL: (Musa) dedi | RB: Rabbim | EĞFR: bağışla | LY: beni | VLÊḢY: ve kardeşimi | VÊD̃ḢLNE: ve bizi sok | FY: içine | RḪMTK: rahmetinin | VÊNT: ve sensin | ÊRḪM: en merhametlisi | ELREḪMYN: merhametlilerin |