164. |وَإِذْ: artık | قَالَتْ: dedi | أُمَّةٌ: bir topluluk | مِنْهُمْ: içlerinden | لِمَ: niçin? | تَعِظُونَ: öğüt veriyorsunuz | قَوْمًا: bir kavme | اللَّهُ: Allah'ın | مُهْلِكُهُمْ: helak edeceği | أَوْ: yahut | مُعَذِّبُهُمْ: azabedeceği | عَذَابًا: bir azapla | شَدِيدًا: şiddetli | قَالُوا: dediler ki | مَعْذِرَةً: ma'zeret için | إِلَىٰ: | رَبِّكُمْ: Rabbinize | وَلَعَلَّهُمْ: ve belki | يَتَّقُونَ: korunurlar (diye) |

165. |فَلَمَّا: ne zaman ki | نَسُوا: onlar unuttular | مَا: şeyi | ذُكِّرُوا: hatırlatılan | بِهِ: kendilerine | أَنْجَيْنَا: biz de kurtardık | الَّذِينَ: kimseleri | يَنْهَوْنَ: meneden(leri) | عَنِ: -ten | السُّوءِ: kötülük- | وَأَخَذْنَا: ve yakaladık | الَّذِينَ: kimseleri | ظَلَمُوا: zulmeden(leri) | بِعَذَابٍ: bir azab ile | بَئِيسٍ: çetin | بِمَا: yüzünden | كَانُوا: | يَفْسُقُونَ: yoldan çıkmaları |

166. |فَلَمَّا: ne zaman ki | عَتَوْا: vazgeçmediler | عَنْ: -den | مَا: şeyler- | نُهُوا: yasak kılınan | عَنْهُ: kendilerine | قُلْنَا: dedik | لَهُمْ: onlara | كُونُوا: olun | قِرَدَةً: maymunlar | خَاسِئِينَ: aşağılık |

167. |وَإِذْ: o vakit | تَأَذَّنَ: ilan etmişti | رَبُّكَ: Rabbin | لَيَبْعَثَنَّ: elbette göndereceğini | عَلَيْهِمْ: onlara | إِلَىٰ: kadar | يَوْمِ: gününe | الْقِيَامَةِ: kıyamet | مَنْ: kimseler | يَسُومُهُمْ: yapacak | سُوءَ: en kötüsünü | الْعَذَابِ: azabın | إِنَّ: doğrusu | رَبَّكَ: Rabbin | لَسَرِيعُ: çabuk | الْعِقَابِ: ceza verendir | وَإِنَّهُ: ve O | لَغَفُورٌ: çok bağışlayan | رَحِيمٌ: çok esirgeyendir |