166. |فَلَمَّا: ne zaman ki | عَتَوْا: vazgeçmediler | عَنْ: -den | مَا: şeyler- | نُهُوا: yasak kılınan | عَنْهُ: kendilerine | قُلْنَا: dedik | لَهُمْ: onlara | كُونُوا: olun | قِرَدَةً: maymunlar | خَاسِئِينَ: aşağılık |

167. |وَإِذْ: o vakit | تَأَذَّنَ: ilan etmişti | رَبُّكَ: Rabbin | لَيَبْعَثَنَّ: elbette göndereceğini | عَلَيْهِمْ: onlara | إِلَىٰ: kadar | يَوْمِ: gününe | الْقِيَامَةِ: kıyamet | مَنْ: kimseler | يَسُومُهُمْ: yapacak | سُوءَ: en kötüsünü | الْعَذَابِ: azabın | إِنَّ: doğrusu | رَبَّكَ: Rabbin | لَسَرِيعُ: çabuk | الْعِقَابِ: ceza verendir | وَإِنَّهُ: ve O | لَغَفُورٌ: çok bağışlayan | رَحِيمٌ: çok esirgeyendir |