19. |ve yā : ve EY/HEY/AH | ādemu: Adem | skun: durun | ente: sen | ve zevcuke: ve eşin | l-cennete: cennette | fe kulā: yeyin | min: | Hayṧu: yerden | şi'tumā: dilediğiniz | velā: fakat | teḳrabā: yaklaşmayın | hāƶihi: şu | ş-şecerate: ağaca | fetekūnā: yoksa olursunuz | mine: -den | Z-Zālimīne: zalimler- |

20. |fevesvese: derken fısıldadı | lehumā: onlara | ş-şeyTānu: şeytan | liyubdiye: göstermek için | lehumā: kendilerine | mā: olan | ve vuriye: ve gizli, örtülü | ǎnhumā: onların | min: -nden | sev'ātihimā: çirkin yerleri- | ve ḳāle: dedi | mā: | nehākumā: sizi men'etti | rabbukumā: Rabbiniz | ǎn: (-tan) | hāƶihi: şu | ş-şecerati: ağaç(tan) | illā: sırf | en: diye | tekūnā: olursunuz | melekeyni: ikiniz de birer melek | ev: ya da | tekūnā: olursunuz (diye) | mine: -dan | l-ḣālidīne: ebedi kalıcılar- |

21. |ve ḳāsemehumā: ve onlara yemin etti | innī: elbette ben | lekumā: size | lemine: diye | n-nāSiHīne: öğüt verenlerdenim |

22. |fedellāhumā: onları aşağı sarkıttı | biğurūrin: aldatarak | felemmā: ne zaman ki | ƶāḳā: tadınca | ş-şecerate: ağac(ın meyvasın)ı | bedet: göründü | lehumā: kendilerine | sev'ātuhumā: çirkin yerleri | ve Tafiḳā: ve başladılar | yeḣSifāni: üst üste yamayıp örtmeğe | ǎleyhimā: üzerlerine | min: -ndan | veraḳi: yaprakları- | l-cenneti: cennet | ve nādāhumā: ve onlara seslendi | rabbuhumā: Rableri | elem: | enhekumā: ben sizi men'etmedim mi? | ǎn: | tilkumā: bu | ş-şecerati: ağaçtan | ve eḳul: ve demedim mi? | lekumā: size | inne: şüphesiz | ş-şeyTāne: şeytan | lekumā: sizin için | ǎduvvun: düşmandır | mubīnun: apaçık |