112. |ELTEÙBVN: tevbe edenler | ELAEBD̃VN: ibadet edenler | ELḪEMD̃VN: hamdedenler | ELSEÙḪVN: seyahat edenler | ELREKAVN: rüku edenler | ELSECD̃VN: secde edenler | EL ËMRVN: emredip | BELMARVF: iyiliği | VELNEHVN: ve men'edenler | AN: -ten | ELMNKR: kötülük- | VELḪEFƵVN: ve koruyanlar | LḪD̃VD̃: sınırlarını | ELLH: Allah'ın | VBŞR: ve müjdele | ELMÙMNYN: mü'minleri |

113. |ME: | KEN: yoktur | LLNBY: peygamber için | VELZ̃YN: ve kimseler için | ËMNVE: inanan(lar) | ÊN: | YSTĞFRVE: mağfiret dilemek | LLMŞRKYN: ortak koşanlar için | VLV: ve şayet | KENVE: olsalar | ÊVLY: akraba bile | GRB: | MN: | BAD̃: sonra | ME: | TBYN: belli olduktan | LHM: onların | ÊNHM: muhakkak | ÊṦḪEB: halkı oldukları | ELCḪYM: cehennem |

114. |VME: ve | KEN: değildir | ESTĞFER: mağfiret dilemesi | ÎBREHYM: İbrahim'in | LÊBYH: babası için | ÎLE: başka bir şey | AN: -den | MVAD̃T: bir söz- | VAD̃HE: verdiği | ÎYEH: ona | FLME: fakat | TBYN: belli olunca | LH: kendisine | ÊNH: onun | AD̃V: düşmanı olduğu | LLH: Allah'a | TBRÊ: uzak durdu | MNH: ondan | ÎN: gerçekten | ÎBREHYM: İbrahim | LÊVEH: çok içli idi | ḪLYM: yumuşak huylu idi |