Tefhim-ul Kuran Meali
Soluk soluğa koşan (at)lara andolsun,
(100:1)
(Tırnaklarıyla) Ateş saçanlara,
(100:2)Sabah vakti baskın yapanlara,
(100:3)Derken, orada tozu dumana katanlara,
(100:4)Bununla bir (düşman) topluluğun orta yerine kadar dalanlara.
(100:5)Hiç şüphesiz insan, Rabbine karşı nankördür.
(100:6)Ve gerçekten, kendisi de buna şahiddir.
(100:7)Muhakkak o, mal sevgisinden dolayı (bencil ve cimri tutumundan) çok katıdır.
(100:8)Yine de bilmeyecek mi? Kabirlerde olanların deşilip dışa atıldığı,
(100:9)Göğüslerde olanların derlenip devşirildiği zamanı?
(100:10)Hiç şüphesiz, o gün Rableri, kendilerinden gerçekten haberdardır.
(100:11)
