31. |febeǎṧe: derken gönderdi | llahu: Allah | ğurāben: bir karga | yebHaṧu: eşeleyen | fī: | l-erDi: yeri | liyuriyehu: ona göstermek için | keyfe: nasıl | yuvārī: gömeceğini | sev'ete: cesedini | eḣīhi: kardeşinin | ḳāle: dedi | yā: EY/HEY/AH | veyletā: yazık | eǎceztu: aciz miyim | en: | ekūne: ben olmaya | miṧle: gibi | hāƶā: şu | l-ğurābi: karga | fe uvāriye: gömmekten | sev'ete: cesedini | eḣī: kardeşimin | feeSbeHa: ve oldu | mine: -dan | n-nādimīne: pişman olanlar- |

32. |min: | ecli: sebeple | ƶālike: işte bu | ketebnā: yazdık | ǎlā: üzerine | benī: oğullarına | isrāīle: İsrail | ennehu: şüphesiz | men: kim | ḳatele: öldürürse | nefsen: bir canı | biğayri: olmaksızın | nefsin: bir cana karşılık | ev: ya da | fesādin: bozgunculuğa karşı | fī: | l-erDi: yeryüzünde | fekeennemā: sanki gibidir | ḳatele: öldürmüş | n-nāse: insanları | cemīǎn: bütün | ve men: ve kim de | eHyāhā: onu yaşatırsa | fekeennemā: gibi olur | eHyā: yaşatmış | n-nāse: insanları | cemīǎn: bütün | veleḳad: ve andolsun | cā'ethum: onlara getirdiler | rusulunā: elçilerimiz | bil-beyyināti: açık deliller | ṧumme: ama | inne: muhakkak | keṧīran: çoğu | minhum: onlardan | beǎ'de: sonra da | ƶālike: bundan | fī: | l-erDi: yeryüzünde | lemusrifūne: israf etmektedirler |