149. |وَلَمَّا: ne zaman ki 
| سُقِطَ: düşürüldü | فِي: arasına | أَيْدِيهِمْ: (başları) ellerinin | وَرَأَوْا: ve gör(üp anla)dılar | أَنَّهُمْ: kendilerinin | قَدْ: gerçekten | ضَلُّوا: sapmış olduklarını | قَالُوا: dediler ki | لَئِنْ: eğer | لَمْ: | يَرْحَمْنَا: bize acımazsa | رَبُّنَا: Rabbimiz | وَيَغْفِرْ: ve bağışlamazsa | لَنَا: bizi | لَنَكُونَنَّ: elbette oluruz | مِنَ: -dan | الْخَاسِرِينَ: ziyana uğrayanlar- |
| سُقِطَ: düşürüldü | فِي: arasına | أَيْدِيهِمْ: (başları) ellerinin | وَرَأَوْا: ve gör(üp anla)dılar | أَنَّهُمْ: kendilerinin | قَدْ: gerçekten | ضَلُّوا: sapmış olduklarını | قَالُوا: dediler ki | لَئِنْ: eğer | لَمْ: | يَرْحَمْنَا: bize acımazsa | رَبُّنَا: Rabbimiz | وَيَغْفِرْ: ve bağışlamazsa | لَنَا: bizi | لَنَكُونَنَّ: elbette oluruz | مِنَ: -dan | الْخَاسِرِينَ: ziyana uğrayanlar- | 150. |وَلَمَّا: zaman | رَجَعَ: döndü(ğü) | مُوسَىٰ: Musa | إِلَىٰ: | قَوْمِهِ: kavmine | غَضْبَانَ: kızgın | أَسِفًا: ve üzgün bir halde | قَالَ: dedi | بِئْسَمَا: ne kötü işler yaptınız? | خَلَفْتُمُونِي: arkamdan | مِنْ: | بَعْدِي: benden sonra | أَعَجِلْتُمْ: acele mi ettiniz? | أَمْرَ: emrini (beklemeyip) | رَبِّكُمْ: Rabbinizin | وَأَلْقَى: ve yere attı | الْأَلْوَاحَ: levhaları | وَأَخَذَ: ve tuttu | بِرَأْسِ: başını | أَخِيهِ: kardeşinin | يَجُرُّهُ: çekmeye başladı | إِلَيْهِ: kendine doğru | قَالَ: (Kardeşi) dedi | ابْنَ: oğlu | أُمَّ: anamın | إِنَّ: gerçekten | الْقَوْمَ: bu insanlar | اسْتَضْعَفُونِي: beni hırpaladılar | وَكَادُوا: ve az daha | يَقْتُلُونَنِي: beni öldürüyorlardı | فَلَا: | تُشْمِتْ: güldürme | بِيَ: üstüme | الْأَعْدَاءَ: düşmanları | وَلَا: asla | تَجْعَلْنِي: beni tutma | مَعَ: beraber | الْقَوْمِ: bu kavimle | الظَّالِمِينَ: zalim |
| رَجَعَ: döndü(ğü) | مُوسَىٰ: Musa | إِلَىٰ: | قَوْمِهِ: kavmine | غَضْبَانَ: kızgın | أَسِفًا: ve üzgün bir halde | قَالَ: dedi | بِئْسَمَا: ne kötü işler yaptınız? | خَلَفْتُمُونِي: arkamdan | مِنْ: | بَعْدِي: benden sonra | أَعَجِلْتُمْ: acele mi ettiniz? | أَمْرَ: emrini (beklemeyip) | رَبِّكُمْ: Rabbinizin | وَأَلْقَى: ve yere attı | الْأَلْوَاحَ: levhaları | وَأَخَذَ: ve tuttu | بِرَأْسِ: başını | أَخِيهِ: kardeşinin | يَجُرُّهُ: çekmeye başladı | إِلَيْهِ: kendine doğru | قَالَ: (Kardeşi) dedi | ابْنَ: oğlu | أُمَّ: anamın | إِنَّ: gerçekten | الْقَوْمَ: bu insanlar | اسْتَضْعَفُونِي: beni hırpaladılar | وَكَادُوا: ve az daha | يَقْتُلُونَنِي: beni öldürüyorlardı | فَلَا: | تُشْمِتْ: güldürme | بِيَ: üstüme | الْأَعْدَاءَ: düşmanları | وَلَا: asla | تَجْعَلْنِي: beni tutma | مَعَ: beraber | الْقَوْمِ: bu kavimle | الظَّالِمِينَ: zalim | 151. |قَالَ: (Musa) dedi | رَبِّ: Rabbim | اغْفِرْ: bağışla | لِي: beni | وَلِأَخِي: ve kardeşimi | وَأَدْخِلْنَا: ve bizi sok | فِي: içine | رَحْمَتِكَ: rahmetinin | وَأَنْتَ: ve sensin | أَرْحَمُ: en merhametlisi | الرَّاحِمِينَ: merhametlilerin |
( Kırık Meal (Arapça) Meali; A’râf Suresi 149-151. Ayetler) — kuranmeali.eu/7/149 | رَبِّ: Rabbim | اغْفِرْ: bağışla | لِي: beni | وَلِأَخِي: ve kardeşimi | وَأَدْخِلْنَا: ve bizi sok | فِي: içine | رَحْمَتِكَ: rahmetinin | وَأَنْتَ: ve sensin | أَرْحَمُ: en merhametlisi | الرَّاحِمِينَ: merhametlilerin |