150. |وَلَمَّا: zaman | رَجَعَ: döndü(ğü) | مُوسَىٰ: Musa | إِلَىٰ: | قَوْمِهِ: kavmine | غَضْبَانَ: kızgın | أَسِفًا: ve üzgün bir halde | قَالَ: dedi | بِئْسَمَا: ne kötü işler yaptınız? | خَلَفْتُمُونِي: arkamdan | مِنْ: | بَعْدِي: benden sonra | أَعَجِلْتُمْ: acele mi ettiniz? | أَمْرَ: emrini (beklemeyip) | رَبِّكُمْ: Rabbinizin | وَأَلْقَى: ve yere attı | الْأَلْوَاحَ: levhaları | وَأَخَذَ: ve tuttu | بِرَأْسِ: başını | أَخِيهِ: kardeşinin | يَجُرُّهُ: çekmeye başladı | إِلَيْهِ: kendine doğru | قَالَ: (Kardeşi) dedi | ابْنَ: oğlu | أُمَّ: anamın | إِنَّ: gerçekten | الْقَوْمَ: bu insanlar | اسْتَضْعَفُونِي: beni hırpaladılar | وَكَادُوا: ve az daha | يَقْتُلُونَنِي: beni öldürüyorlardı | فَلَا: | تُشْمِتْ: güldürme | بِيَ: üstüme | الْأَعْدَاءَ: düşmanları | وَلَا: asla | تَجْعَلْنِي: beni tutma | مَعَ: beraber | الْقَوْمِ: bu kavimle | الظَّالِمِينَ: zalim |

151. |قَالَ: (Musa) dedi | رَبِّ: Rabbim | اغْفِرْ: bağışla | لِي: beni | وَلِأَخِي: ve kardeşimi | وَأَدْخِلْنَا: ve bizi sok | فِي: içine | رَحْمَتِكَ: rahmetinin | وَأَنْتَ: ve sensin | أَرْحَمُ: en merhametlisi | الرَّاحِمِينَ: merhametlilerin |