Kırık Meal (Okunuş) Meali
|
ḳ:
Kaf 
|
velḳurāni:
Kur'an'a andolsun |
l-mecīdi:
uyarıcı şerefli |
(50:1)
|
bel:
doğrusu |
ǎcibū:
şaştılar |
en:
|
cā'ehum:
gelmesine |
munƶirun:
bir uyarıcı |
minhum:
içlerinden |
feḳāle:
dediler |
l-kāfirūne:
kafirler |
hāƶā:
bu |
şey'un:
bir şeydir |
ǎcībun:
tuhaf |
(50:2) |
eiƶā:
zaman mı? |
mitnā:
biz öldüğümüz |
ve kunnā:
ve olduğumuz |
turāben:
toprak |
ƶālike:
bu |
rac'ǔn:
bir dönüştür |
beǐydun:
uzak |
(50:3) |
ḳad:
andolsun |
ǎlimnā:
biz bilmişizdir |
mā:
ne |
tenḳuSu:
eksilttiğini |
l-erDu:
yerin |
minhum:
onlardan |
ve ǐndenā:
ve yanımızda vardır |
kitābun:
bir Kitap |
HafīZun:
(her şeyi) zapteden |
(50:4) |
bel:
doğrusu |
keƶƶebū:
onlar yalanladılar |
bil-Haḳḳi:
hak ile |
lemmā:
|
cā'ehum:
kendilerine gelince |
fehum:
şimdi onlar |
fī:
içindedirler |
emrin:
bir durumun |
merīcin:
çalkantılı |
(50:5) |
efelem:
|
yenZurū:
bakmadılar mı? |
ilā:
|
s-semāi:
göğe |
fevḳahum:
üstlerindeki |
keyfe:
nasıl |
beneynāhā:
onu bina ettik |
ve zeyyennāhā:
ve onu süsledik |
ve mā:
ve yoktur |
lehā:
onun |
min:
hiçbir |
furūcin:
çatlağı |
(50:6) |
vel'erDe:
ve arzı |
medednāhā:
yaydık onu |
ve elḳaynā:
ve attık |
fīhā:
ona |
ravāsiye:
sağlam dağlar |
ve enbetnā:
ve bitirdik |
fīhā:
onda |
min:
-ten |
kulli:
her |
zevcin:
çift- |
behīcin:
güzel |
(50:7) |
tebSiraten:
basirettir |
ve ƶikrā:
ve ibrettir |
likulli:
hepsi için |
ǎbdin:
kul(ların) |
munībin:
yönelen |
(50:8) |
ve nezzelnā:
ve indirdik |
mine:
-ten |
s-semāi:
gök- |
māen:
bir su |
mubāraken:
bereketli |
feenbetnā:
bitirdik |
bihi:
onunla |
cennātin:
bahçeler |
ve Habbe:
ve daneler |
l-HaSīdi:
biçilecek |
(50:9) |
ve nneḣle:
ve hurmalar |
bāsiḳātin:
yüksek |
lehā:
olan |
Tal'ǔn:
tomurcukları |
neDīdun:
birbirine girmiş |
(50:10) |
rizḳan:
rızıktır |
lil'ǐbādi:
kullar için |
ve eHyeynā:
ve can verdik |
bihi:
onunla (su ile) |
beldeten:
bir ülkeye |
meyten:
ölü |
keƶālike:
işte öyledir |
l-ḣurūcu:
çıkış |
(50:11) |
keƶƶebet:
yalanlamıştı |
ḳablehum:
onlardan önce |
ḳavmu:
kavmi |
nūHin:
Nuh |
ve eSHābu:
ve halkı |
r-rassi:
Res |
ve ṧemūdu:
ve Semud |
(50:12) |
ve ǎādun:
ve Ad |
ve fir'ǎvnu:
ve Fir'avn |
ve iḣvānu:
ve kardeşleri |
lūTin:
Lut'un |
(50:13) |
ve eSHābu:
ve halkı |
l-eyketi:
Eyke |
ve ḳavmu:
ve kavmi |
tubbeǐn:
Tubba' |
kullun:
bunların hepsi |
keƶƶebe:
yalanlayıp |
r-rusule:
elçileri |
feHaḳḳa:
hak ettiler |
veǐydi:
tehdidimi |
(50:14) |
efeǎyīnā:
aciz mi kaldık? |
bil-ḣalḳi:
yaratışta |
l-evveli:
ilk |
bel:
doğrusu |
hum:
onlar |
fī:
içindedirler |
lebsin:
kuşku |
min:
-dan |
ḣalḳin:
bir yaratma- |
cedīdin:
yeni |
(50:15) |
veleḳad:
ve andolsun |
ḣaleḳnā:
biz yarattık |
l-insāne:
insanı |
ve neǎ'lemu:
ve biliriz |
mā:
ne |
tuvesvisu:
fısıldadığını |
bihi:
ona |
nefsuhu:
nefsinin |
ve neHnu:
çünkü biz |
eḳrabu:
daha yakınız |
ileyhi:
ona |
min:
-ndan |
Habli:
şah damarı- |
l-verīdi:
şah damarı- |
(50:16) |
iƶ:
o zaman |
yeteleḳḳā:
kaydetmektedir |
l-muteleḳḳiyāni:
iki alıcı (melek) |
ǎni:
|
l-yemīni:
onun sağında |
ve ǎni:
ve |
ş-şimāli:
solunda |
ḳaǐydun:
oturan |
(50:17) |
mā:
|
yelfiZu:
söylemez |
min:
hiçbir |
ḳavlin:
söz |
illā:
olmadan |
ledeyhi:
yanında |
raḳībun:
gözetleyiciler |
ǎtīdun:
hazır bulunan |
(50:18) |
ve cā'et:
ve geldi |
sekratu:
sarhoşluğu |
l-mevti:
ölüm |
bil-Haḳḳi:
gerçekten |
ƶālike:
işte bu |
mā:
şeydir |
kunte:
senin olduğun |
minhu:
ondan |
teHīdu:
kaçmış |
(50:19) |
ve nufiḣa:
ve üflendi |
fī:
|
S-Sūri:
Sur'a |
ƶālike:
işte bu |
yevmu:
gündür |
l-veǐydi:
kendisine karşı uyarılan |
(50:20) |
ve cā'et:
ve geldi |
kullu:
her |
nefsin:
can |
meǎhā:
yanında |
sāiḳun:
bir sürücü |
ve şehīdun:
ve şahidle |
(50:21) |
leḳad:
andolsun |
kunte:
sen idin |
fī:
içinde |
ğafletin:
gaflet |
min:
-ndan |
hāƶā:
bu- |
fekeşefnā:
biz açtık |
ǎnke:
senden |
ğiTā'eke:
perdeni |
febeSaruke:
artık gözün |
l-yevme:
bugün |
Hadīdun:
keskindir |
(50:22) |
ve ḳāle:
ve dedi ki |
ḳarīnuhu:
arkadaşı |
hāƶā:
işte |
mā:
|
ledeyye:
yanımdaki |
ǎtīdun:
hazır |
(50:23) |
elḳiyā:
haydi ikiniz atın |
fī:
|
cehenneme:
cehenneme |
kulle:
her |
keffārin:
nankörü |
ǎnīdin:
inatçı |
(50:24) |
mennāǐn:
engel olan |
lilḣayri:
hayra |
muǎ'tedin:
saldırgan |
murībin:
şüpheciyi |
(50:25) |
Elleƶī:
o ki |
ceǎle:
edindi |
meǎ:
ile beraber |
llahi:
Allah |
ilāhen:
tanrılar |
āḣara:
başka |
feelḳiyāhu:
bundan dolayı onu atın |
fī:
|
l-ǎƶābi:
bir azaba |
ş-şedīdi:
çetin |
(50:26) |
ḳāle:
dedi ki |
ḳarīnuhu:
arkadaşı |
rabbenā:
Rabbimiz |
mā:
|
eTğaytuhu:
ben onu azdırmadım |
velākin:
zaten |
kāne:
idi |
fī:
içinde |
Delālin:
bir sapıklık |
beǐydin:
derin |
(50:27) |
ḳāle:
(Allah) buyurdu ki |
lā:
|
teḣteSimū:
çekişmeyin |
ledeyye:
uzurumda |
ve ḳad:
ve andolsun |
ḳaddemtu:
önceden yaptım |
ileykum:
size |
bil-veǐydi:
uyarı |
(50:28) |
mā:
|
yubeddelu:
değiştirilmez |
l-ḳavlu:
söz |
ledeyye:
benim huzurumda |
ve mā:
ve değil(im) |
enā:
ben |
biZellāmin:
zulmedici |
lil'ǎbīdi:
kullara |
(50:29) |
yevme:
(o) gün |
neḳūlu:
deriz |
licehenneme:
cehenneme |
heli:
-mu? |
mtele'ti:
doldun- |
ve teḳūlu:
ve der |
hel:
-mu? |
min:
hiç (yok)- |
mezīdin:
daha |
(50:30) |
ve uzlifeti:
ve yaklaştırılmıştır |
l-cennetu:
cennet |
lilmutteḳīne:
korunanlara |
ğayra:
değildir |
beǐydin:
uzak |
(50:31) |
hāƶā:
işte budur |
mā:
|
tūǎdūne:
size va'dedilen |
likulli:
daima |
evvābin:
(Allah'a) yüz tutan |
HafīZin:
koruyan |
(50:32) |
men:
kimse(lere) |
ḣaşiye:
saygı gösteren |
r-raHmāne:
Rahman'a |
bil-ğaybi:
görmeden |
ve cā'e:
ve getiren |
biḳalbin:
bir yürek |
munībin:
(Hakka) dönük |
(50:33) |
Adḣulūhā:
ona girin |
biselāmin:
selam (esenlik) ile |
ƶālike:
bu |
yevmu:
günüdür |
l-ḣulūdi:
süreklilik |
(50:34) |
lehum:
onlara vardır |
mā:
herşey |
yeşā'ūne:
istedikleri |
fīhā:
orada |
veledeynā:
ve katımızda vardır |
mezīdun:
daha fazlası |
(50:35) |
ve kem:
ve nicesini |
ehleknā:
helak etmiştik |
ḳablehum:
bunlardan önce |
min:
-dan |
ḳarnin:
kuşaklar- |
hum:
onlar |
eşeddu:
daha kuvvetli idi |
minhum:
bunlardan |
beTşen:
tutuşu |
feneḳḳabū:
gezip dolaşmışlardı |
fī:
|
l-bilādi:
ülkelerde |
hel:
(var) mı? |
min:
hiç |
meHīSin:
kaçacak yer |
(50:36) |
inne:
muhakkak ki |
fī:
vardır |
ƶālike:
bunda |
leƶikrā:
bir öğüt |
limen:
kimse için |
kāne:
olan |
lehu:
onun |
ḳalbun:
kalbi |
ev:
yahut |
elḳā:
veren |
s-sem'ǎ:
kulak |
vehuve:
ve o |
şehīdun:
şahid olarak |
(50:37) |
veleḳad:
ve andolsun |
ḣaleḳnā:
biz yarattık |
s-semāvāti:
gökleri |
vel'erDe:
ve yeri |
ve mā:
ve bulunanları |
beynehumā:
ikisi arasında |
fī:
|
sitteti:
altı |
eyyāmin:
günde |
ve mā:
ve |
messenā:
bize dokunmadı |
min:
hiçbir |
luğūbin:
yorgunluk |
(50:38) |
feSbir:
o halde sabret |
ǎlā:
üzerine |
mā:
|
yeḳūlūne:
onların dedikleri |
ve sebbiH:
ve tesbih et |
biHamdi:
övgü ile |
rabbike:
Rabbini |
ḳable:
önce |
Tulūǐ:
doğmadan |
ş-şemsi:
güneş |
ve ḳable:
ve önce |
l-ğurūbi:
batmadan |
(50:39) |
ve mine:
ve bir kısmında |
l-leyli:
gecenin |
fesebbiHhu:
O'nu tesbih et |
ve edbāra:
ve arkalarında |
s-sucūdi:
secde |
(50:40) |
vestemiǎ':
ve dinle |
yevme:
(o) gün |
yunādi:
çağırır |
l-munādi:
o ünleyici |
min:
-den |
mekānin:
bir yer- |
ḳarībin:
yakın |
(50:41) |
yevme:
(o) gün |
yesmeǔne:
duyarlar |
S-SayHate:
çağrıyı |
bil-Haḳḳi:
gerçek olarak |
ƶālike:
işte bu |
yevmu:
günüdür |
l-ḣurūci:
çıkış |
(50:42) |
innā:
elbette biz |
neHnu:
biz |
nuHyī:
yaşatırız |
ve numītu:
ve öldürürüz |
ve ileynā:
ve bizedir |
l-meSīru:
dönüş |
(50:43) |
yevme:
(o) gün |
teşeḳḳaḳu:
yarılır |
l-erDu:
yer |
ǎnhum:
onlar(ın üstün)den |
sirāǎn:
sür'atle koşarlar |
ƶālike:
işte bu |
Haşrun:
toplamadır |
ǎleynā:
bize göre |
yesīrun:
kolaydır |
(50:44) |
neHnu:
biz |
eǎ'lemu:
biliyoruz |
bimā:
şeyleri |
yeḳūlūne:
onların dedikleri |
ve mā:
ve değilsin |
ente:
sen |
ǎleyhim:
onların üstünde |
bicebbārin:
bir zorlayıcı |
feƶekkir:
öğüt ver |
bil-ḳurāni:
Kur'an ile |
men:
kimselere |
yeḣāfu:
korkan |
veǐydi:
tehdidimden |
(50:45)
